Samochód kobiety zepsuł się na środku opustoszałej drogi. Zbliżała się burza, a ona utknęła w martwym punkcie, dopóki nie okazało się, że JN, mieszkaniec okolicy, pilot samolotu z pestycydami, wylądował. Zaczął padać ulewny deszcz. Następnego ranka na pomoc przyleciał myśliwiec F-16. Samolot miał przechwycić jej mały samolot. W ten sposób zwykła akcja ratunkowa przerodziła się w coś niezwykłego i wyjątkowego. John Miller to 58-letni rolnik, który poświęcił swój czas rolnictwu.
Rano opryskujemy uprawy pestycydami. Używa żółtej Cessny, którą kupił 20 lat temu. Nie jest typem człowieka, który goni za bogatymi ludźmi, marzeniami czy wspaniałymi rzeczami, których nauczyło nas życie. Pozwólmy mu cieszyć się drobiazgami, a nie błahostkami. Jon zadowala się tym, czego nie ma. Nie widzę powodu, żeby narzekać na latanie. To marzenie Jona od dzieciństwa. Jego ojciec, który nauczył go latać, namówił go do wstąpienia do Sił Powietrznych, a Jon… Naprawdę podobał mi się ten pomysł, ale życie ma w zanadrzu inne niespodzianki.
Czasami rodzinne gospodarstwo rolne potrzebuje planu. To tylko podsyciło ich tęsknotę i marzenia o wojskowych odrzutowcach. Doprowadziło to do oprysków pestycydami i towarzyszącego temu wsparcia. Sąsiedzi wciąż zbierali plony. Za każdym razem, gdy słyszał ryk wojska, samolot przelatywał wysoko nad jego starymi polami. Magiczny płomień nigdy tak naprawdę nie zgasł. Kiedy inni piloci odmawiają latania. W trudnych warunkach, Jon zostaje tam. Upewniając się, że żaden rolnik nie straci swoich plonów. O szkodnikach i chorobach, o których uczył się od najmłodszych lat.
Że w społecznościach rolniczych ludzie… To zależy od konkretnego przypadku. Jon nie miał pojęcia, co los mu zgotował. Los miał swój własny plan, by połączyć go ze spokojnym życiem na farmie, w zgodzie ze światem. Z wojskowymi siłami powietrznymi, które zawsze podziwiał. Z daleka wszystko zmieniło się po burzy. Wieczorem ostatniego dnia sierpnia Jon musiał wykonać ostatni lot, zanim pogoda się pogorszy i zgromadzą się ciemne chmury. Budowa postępowała szybciej niż oczekiwano i musiał wylądować.
Wtedy to zobaczył. Samochód zatrzymał się na polnej drodze, w świetle awaryjnym. Ktoś mrugnął słabo w deszczu. „Do czego machasz?” Wyglądało to jak biała chusteczka. Jon włożył ją do banku. Cessna zatoczyła krąg, żeby się bliżej przyjrzeć. Pola wzdłuż drogi były nierówne, ale równe. Dość tego; wiosną był w jeszcze gorszej sytuacji. Jego radio zatrzeszczało. To głos Pete’a, lokalnego ogrodnika.
Aby kontynuować, kliknij przycisk pod reklamą ⤵️
